News

زیست اخلاقی؛ ضرورت جامعه ایران امروز


وزير تعاون، کار و رفاه اجتماعي در يادداشتي نوشت: «به نظر من، ميزان انساني بودن يک جامعه، به ميزان توجه آن جامعه و نوع نگاه نسبت به کودکان، سالمندان، معلولان و به‌طورکلي افرادي که به دلايلي توانايي استفاده موثر و کامل از مواهب اجتماعي را ندارند بستگي دارد».
به گزارش اداره کل روابط عمومي و امور بين الملل صندوق بازنشستگي کشوري، به نقل از سايت وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعي، علي ربيعي در يادداشتي با عنوان «زيست اخلاقي؛ ضرورت جامعه ايران امروز» آورده است: چندي پيش در يک نشست تخصصي مسائل و مشکلات و راهکارهاي گسترش مناسب‌سازي شهري و ساختمان‌ها براي حرکت روان معلولان و کودکان و سالمندان شرکت کردم. در اين انديشه هستم که چرا با وجود همه قوانين و مقررات سختگيرانه و پيگيري‌ها، نه تنها دستگاه‌هاي اجرايي بلکه نهادهاي اجتماعي و عموم جامعه، اهتمام و حرکت ويژه‌اي براي بهبود اين گروه‌ها صورت نمي‌دهند. به نظرم رسيد که اين مساله ذيل يک امر کلي‌تر يعني به فلسفه زندگي اجتماعي يک جامعه و زيست اخلاقي مرتبط است.
وي در ادامه با تاکيد بر اينکه «به نظر من، ميزان انساني بودن يک جامعه، به ميزان توجه آن جامعه و نوع نگاه نسبت به کودکان، سالمندان، معلولان و به‌طورکلي افرادي که به دلايلي توانايي استفاده موثر و کامل از مواهب اجتماعي را ندارند بستگي دارد» تصريح کرده است: در سال‌هايي که شاهد فروپاشي بنيان‌هاي اخلاق عمومي بوديم، من معتقد بودم که رشد کشور، رکود و مشکلات معيشتي با عقلانيت و سختکوشي حل‌شدني است اما آنچه در قالب برنامه‌هاي توسعه حل شدني نيست، زيست اخلاقي جامعه است. وقتي اخلاق جامعه دچار آسيب مي‌شود به راحتي و در ميان مدت، نمي‌توان به ترميم آثار آسيب‌هاي اخلاقي دست يافت.
ربيعي ادامه مي دهد: زيست اخلاقي در حقيقت ثمره ارزش‌ها و هنجارهايي است که يک جامعه در طول سال‌ها با خودش تجربه کرده است. سياست‌ها و سياستگذاري‌ها و نوع کنش نخبگان سياسي نيز تاثير قابل ملاحظه‌اي بر زيست اخلاقي جامعه دارد. از سوي ديگر نحوه بيان مسائل و استفاده از وسيله‌هاي مختلف براي نيل به هدف در اين خصوص قابل تامل است. حيات اجتماعي يک جامعه نشات گرفته از مناسبات و ارتباط انسان با ساير انسان‌ها و محيط و طبيعت است و فرهنگ و تمدن و زيست اخلاقي يک جامعه نيز متاثر از حيات اجتماعي است. بنابراين ميزان نقشي که انسان در جامعه دارد و اثر جامعه در زمينه‌سازي و فراهم کردن ميزان ايفاي نقش‌هاي متعدد براي يک فرد، بخشي از بحث زيست اخلاقي است.
وي با طرح سوالاتي عنوان مي کند: همه ما، از من به عنوان فردي در سمت وزارت تا تک‌تک ما در هرجا که هستيم بايد روزانه اين سوالات را از خودمان بپرسيم که:
۱- ميزان تنشي که ما به ديگرافراد جامعه وارد مي‌کنيم يا ميزان تنشي که جامعه به ما وارد مي‌کند به چه اندازه است؟
۲- ميزان مساعدتي که فرد به جامعه دارد و متقابلا از جامعه دريافت مي‌کند در چه حد است؟
۳- احساس مهري که يک فرد در يک جامعه دارد و ميزان مهري که يک فرد خودش به جامعه مي‌دهد چقدر است؟
۴- ميزان آرامشي که انسان به جامعه مي‌دهد و از جامعه مي‌گيرد چه اندازه است؟
وي ادامه مي دهد: در اينجا من تعبيري تحت عنوان «آزار ساختاري» را مطرح مي‌کنم به اين معنا که همه آدم‌ها احساس مي‌کنند انسان‌هاي خوبي هستنداما در قالب رفتارهايي قرارمي‌گيرند که با آن رفتارها، ديگران را آزار مي‌دهند و به‌طور ساختاري سبب آزار ديگران مي‌شوند. چرا روابط ما به شکلي سازمان پيدا مي‌کندکه موجب آزار و اذيت ديگران مي‌شويم؟معتقدم ما بايد اين چشم‌انداز و اين انگاره عمومي را در جامعه به وجود آوريم که به سمت جامعه‌اي با زيست اخلاقي بالا برويم و هر ايراني هر روز از خودش اين سوال را بپرسد که من به چه ميزان مشکلات ديگران را حل کردم.
ربيعي با تاکيد بر اين نکته که احساسي که فرد از داده و ستاده به جامعه دارد بسيار مهم است، تصريح مي کند: داده‌هاي ما وقت، انرژي و داده‌هاي غيرملموسي است که به جامعه مي‌دهيم و ستاده‌هاي‌مان، دريافتي‌هايي است که براي زندگي اجتماعي و اقتصادي‌مان داريم. اينها مجموعا نوع کنش ما در جامعه را رقم مي‌زند. بنابراين بايد يک رفتار نهادينه شده در ذهن همه ما سامان بگيردکه چگونه خودمان اين زيست مناسب را براي خود و ديگران در جامعه فراهم کنيم.
وزير تعاون، کار و رفاه اجتماعي مي افزايد: وقتي بحث مناسبات اخلاقي يک جامعه و «آزار ساختاري» مطرح مي‌شود، يعني فرد حتي در خانه به خود اجازه همسر آزاري و کودک آزاري مي‌دهد. ميزان تنشي که فرد با خودش از جامعه به خانه مي‌برد مي‌تواند زمينه‌ساز بروز پديده زندگي‌هاي متزلزل يا طلاق شود. ثبت بيش از ۷۰ هزار همسر آزاري در سال که همسرآزاري جسمي با ۴۱ درصد (طبق بررسي‌هاي انجام شده در اورژانس اجتماعي کشور) رايج‌ترين آن است نشان‌دهنده صحت اين ادعاست که نياز مبرم به توجه بيشتر به مناسبات اخلاقي درون خانواده داريم. روند رو به افزايش کودک‌آزاري در کشورنيز تاييدي ديگر بر ضرورت جدي گرفتن مساله زيست اخلاقي است.
ربيعي تاکيد مي کند: بر اين باورم براي دوري از روبه‌رو شدن با پديده‌هاي اينچنيني، بايد بيش از پيش در مورد زيست اخلاقي جامعه صحبت کنيم. وقتي ما در ذات انسان‌هاي يک جامعه، رفتار جامعه را به سمتي ببريم که همگان وظيفه «فراهم کردن شرايط مناسب براي حرکت ديگران» را بر خود فرض و لازم بدانند آثار آن نه تنها در جنبه‌هاي رفتاري بلکه در ساخت و سازهاي فضاي فيزيکي شهري هم بازتاب و اثر مثبت خود را بر جاي مي‌گذارد.
وي در پايان توصيه مي کند: بياييد همه‌مان هر روز از خودمان سوال کنيم ما، امروز را براي بهتر شدن زندگي ديگران، چگونه سپري کرديم؟ اميدوارم بتوانيم به سمت جريان عظيم اجتماعي که «زندگي را براي آنان که توان کمتري دارند راحت‌تر کنيم» برويم تا آثار آن در نهادهاي اخلاقي و رفتاري همه ما نهادينه شود.

Latest Headlines

Comments

You can be the first one who place comment on this page.
زیست اخلاقی؛ ضرورت جامعه ایران امروز
* Information Required
* Name:
* E-mail:
Website
Country: USA (Your IP: 54.80.137.168)
* Comments :
(maximum 500 characters)
BoldItalicUnderlineEmoticon Smilies
Security Code  * 
Please enter the text shown in the image.
Security Code

إذا كنت بحاجة إلى أي نصيحة أو أسئلة، يرجى الاتصال زملائنا

اتصل بنا +9821-46079057 , 46079162 , 46079064